Μου δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσω πρόσφατα την παράσταση “Caveman” , που παίζεται για τρίτη χρονιά στο θέατρο Coronet.
Πιθανόν να γνωρίζετε ότι πρόκειται για έναν μονόλογο που προσπαθεί να εξηγήσει γιατί διαφέρουν τόοοοοσο πολύ οι γυναίκες από τους άντρες. Η απάντηση βρίσκεται στα χαρακτηριστικά που έπρεπε να αναπτύξουν τα 2 φύλα κατά την παλαιολιθική εποχή, τότε που άντρες ήταν κυνηγοί και οι γυναίκες συλλέκτριες, τα οποία υπάρχουν ακόμη, αν και οι ανάγκες δεν είναι επουδενί οι ίδιες. Όσο απλό κι αν ακούγεται, μου απάντησε σε κάποια ερωτήματα….
Είναι μία από τις μακροβιότερες παραστάσεις του Broadway. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες κι έχει παιχτεί σε πολλές χώρες και παντού γνώρισε μεγάλη επιτυχία.
Φέτος πρωταγωνιστεί ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ο οποίος μπορώ να πω πως με εντυπωσίασε! Η ώρα κύλησε ευχάριστα – αν και θεωρώ ότι στην αρχή έκανε μια μικρή κοιλίστα – και στα περιστατικά που αναφέρει, σίγουρα θα αναγνωρίσετε και μια κάποια δική σας εμπερία. Μου άρεσε επίσης και η επικοινωνία με το κοινό.
November 21st, 2009 at 23:56
Έντάξει. Οπότε λοιπόν η ψυχοσύνθεση του ανθρώπου μας λες ή μάλλον μας λέει ο συγγραφέας του έργου μεταφέρεται διαμέσου των ποιων τρόπων μέχρι σήμερα; Γιατί εντάξει κάποτε οι άνθρωποι λέγανε ουγκ και λειτουργούσαν έτσι, αλλά στην πορεία της ανθρωπότητας και για εποχές που διήρκησαν αιώνες οι γυναίκες και άντρες λειτουργούσαν διαφορετικά ανάλογα την εποχή. Ακόμη δλδ έχουμε εκείνα τα χαρακτηριστικά; Με αυτή τη λογική δεν ισχύει αυτό που λέει ο συγγραφές διότι ο άνθρωπος προ της παλαιολιθικής υφίσταται με άλλη μορφή (λένε) και μετά από εκεί εξελίχθηκε αλλιώς όπως έγραψα. Άλλαξαν οι δυνατότητες, η τροφή δεν ήταν πλέον Πάω Κυνήγι Φέρει Τροφή, αλλά την έπαιρνε από το χασάπη και ο χασάπης ας πούμε από τον κτηνοτρόφο και άντε να υπήρχαν και κυνηγοί. Πόσοι να ήταν οι τελευταίοι; Οπότε εκτός και εάν μεταφέρετε ο χαρακτήρας του άντρα και της γυναίκας με κάποιο αδιανόητο copy paste ή εκτός εάν οι κυνηγοί εκείνοι κοιμήθηκαν με όλες τις γυναίκες του πλανήτη αλλά και όλοι οι κυνηγοί έκτοτε έκαναν το ίδιο για να βγαίνει νόημα κάτι άλλο συμβαίνει. Επειδή ένα έργο βγαίνει με Χ γνωστούς ηθοποιούς και ενδεχομένως και από ένα γνωστό συγγραφέα καλό είναι να αναρωτιόμαστε τι λέει πραγματικά και εάν ισχύουν έστω και λογικά όσα λένε.
November 22nd, 2009 at 00:07
Με μπερδεψες λίγο λοιπόν… Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι παρόλο που οι άνθρωποι, οι ανάγκες τους, οι συμπεριφορές τους κλπ έχουν αλλάξει, κάποια στοιχεία παραμένουν από τότε. Περισσότερο χαρακτηριστικά και συμπεριφορές. Εσύ δεν έχεις παρατηρήσει ας πούμε ότι οι γυναίκες ψωνίζουν πολύ? Μιλούν πολύ? Ότι οι άντρες δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα μαζί?
Δεν ξέρω τί ψάξιμο έχει κάνει και κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα, αλλά επειδή τα περισσότερα εξηγούνται μέσα από ιστορίες ανάμεσα σε ζευγάρια, και σίγουρα – σίγουρα όμως! – κάτι από αυτά θα σου έχει τύχει κι εσένα, σε πείθει. Όχι απαραίτητα να το δεχτείς, αλλά να σε κάνει να αναρωτηθείς και να το ψάξεις ίσως.
November 23rd, 2009 at 00:16
Χμ. Αυτό που ενδεχομένως να είναι άμεσα πρακτικό και εφαρμόσιμο είναι να μην προσπαθούμε συμπερασματικά να εξηγήσουμε τα πάντα γιατί θα γίνει με το νου. Κι ο νους μπορεί να σου βρει 1000 διαφορετικούς τρόπους να αναιρέσει και να εγκρίνει ταυτόχρονα το ίδιο πράγμα. Εάν θες δες ότι για ένα Χ γεγονός αν το σκεφτείς π.χ. όταν συμβεί θα το τεκμηριώσεις με ένα συγκεκριμένο τρόπο αλλά μετά από Χ διάστημα με άλλο και πάλι ανάλογα με την ψυχική κατάσταση με την οποία είσαι τη κάθε στιγμή. Έτσι δεν θα ξέρεις τελικά ποια είναι η αντικειμενική αλήθεια αλλά απλά θα βγάζεις συμπεράσματα επηρεασμένη απο το πως είσαι κάθε φορά.
Έτσι στην ουσία ζει κανείς συμπερασματικά και όχι αντικειμενικά.
Σχετικά με το παράδειγμα που αναφέρεις ότι οι γυναίκες ψωνίζουν πολύ και οι άντρες δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα μαζί δεν λέει τίποτα γιατί όντως το κάνουν όλοι αλλά με διαφορετικό λόγο και κίνητρο. Έτσι π.χ. οι γυναίκες μπορεί να ψωνίζουν πολύ επειδή τους καλύπτει το σεξουαλικό όταν δεν υπάρχει, την αγάπη επειδή τους λείπει, τη λαγνεία για να τίς βλέπουν οι άλλοι άντρες και να “γουστάρουν”, τη ματαιδοξία σε σχέση με άλλες αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό, την περηφάνια για τους ίδιους λόγους, την αντίδραση σε έναν άντρα π.χ. που μπορεί να είναι τσιγκούνης, το ότι ο πατέρας τους και η μάνα τους δεν το έκαναν και αυτή θέλει να το κάνει, ότι απλά πρέπει να ψωνίσουν γιατί πάχυναν ή αδυνάτισαν και δεν τους κάνουν τα άλλα ρούχα, και μπορώ να συνεχίζω για πολλές λέξεις ακόμη και να απαριθμώ ψυχολογικούς λόγους ακόμη και να επεκταθώ και στο μακιγιάζ, τα αξεσουάρ, κλπ. Οπότε όπως καταλάβαίνεις το να πει ότι “τσάκισα τις κάρτες” επειδή στην παλαιολιθική εποχή έκανε μια στέρηση και δεν είχε Zara ή επειδή μαζεύαμε καρπούς κάτι δεν πάει καλά…
Επίσης οι γυναίκες έμαθαν να κάνουν πολλά γιατί εκπαιδεύονται από μικρές να υπηρετούν τους άντρες και όχι να είναι αυτόνομα όντα. Δυστυχώς! Είναι σαν το στρατό. Κάνεις βήμα κάθε μέρα 3 ώρες στο τέλος κινούνται 1000 άτομα σαν ένας. Δεν υπάρχει κάτι μαγικό. Είναι απλή εκπαίδευση. Κοινωνική και ενδοοικογενειακή με ορίζοντα μια ζωή. Την τρέχουσα. Πάρε ενδεχομένως παράδειγμα το δικό σου σπίτι και πως μεγάλωσες (δεν το κρίνω ως καλό ή κακό) και θα δεις ότι λειτουργείς ή όπως οι δικοί σου ή μέσω των αντιθέτων. Έτσι π.χ. αν κάποιος δικός σου με τίποτα δεν του άρεσε το κόκκινο χρώμα είτε κάνεις το ίδιο με μια σχετική αποστροφή ή αποκτάς μια μανία με το κόκκινο. Ανάλογα με τον ποιον ένιωθες πιο κοντά σου σχετικά με την εκάστοτε πεποίθηση/πιστεύω που σου έχει περάσει για μια κατάσταση.
Οι άντρες (για να είμαστε και δίκαιοι) κάνουν ακρβώς τα ίδια για τους ίδιους λόγους και λόγω εκπαίδευσης. Μπαίνει μέσα και η τεμπελιά και το βόλεμα και πλέον αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν μη δίκαιο γίνεται καθεστώς. Ε, αν το κάνουν 6 δις άνθρωποι είναι πλέον κανόνας. Κακώς αλλά έτσι συμβαίνει.
Υπάρχουν και άλλοι βαθύτεροι στην ψυχολογία λόγοι γύρω από το “μα αφού το βλέπουμε γιατί δεν το αλλάζουμε” αλλά είναι άλλο θέμα
Εάν αναφέρεσαι σε κάτι που ενδεχομένως ακούγεται σαν γονιδιακή μνήμη δεν έχω γνώση για αυτό. Αλλά αν δεις γύρω σου προσεκτικά θα δεις ότι δεδομένων των κοινωνικών μορφών άλλες φορές ισχύουν κάποια πράγματα και άλλες διαφορετικά.
Αυτό που επαναλαμβάνεται είναι απλά ο κακός μας χαρακτήρας ο οποίος βγαίνει στην επιφάνεια με μορφή τέτοια ανάλογη της υφιστάμενης εκείνη της στιγμής εξωτερικής κατάστασης.
Οπότε το να δεχτούμε ότι βγαίνει ο Χ συγγραφέας και λέει μια άποψη για την οποία δεν έχει γνώμη αλλά διάβασε ίσως κάποιες μελέτες και την σερβίρει και είναι εύπεπτη και αρέσει καθότι κουμπώνει σε τρέχουσες κοινωνικές καταστάσεις που ανά τους αιώνες δεν έχουν αλλάξει δεν σημαίνει ότι είναι έτσι. Αυτό δεν είναι πραγματική και αντικειμενική αντίληψη των πραγμάτων αλλά μεταφορά συμπερασμάτων τρίτων σε άλλη μορφή από μελέτη. Π.χ. σε θεατρικό έργο.
Επίσης μπορούμε και απλά να πούμε το ότι ένα έργο σε άλλους αρέσει και σε άλλους όχι
και να είναι πιο απλά τα πράγματα για όλους 
November 23rd, 2009 at 23:03
ΟK, νομίζω ότι το υπερ-αναλύεις…. Δεν ξέρω αν είναι όπως τα λες ή όχι, αλλά μια διαφορετική οπτική σε κάποια θέματα δεν είναι καταστροφικό. Και δεν σημαίνει ότι απαραίτητα πρέπει να τα αποδεχτείς αυτά που βλέπεις ή ακούς ή διαβάζεις.
Απλά το γεγονός ότι κάποιες “τρέχουσες κοινωνικές καταστάσεις που ανα τους αιώνες δεν έχουν αλλάξει”- όπως αναφέρεις – ενώ “για εποχές που διήρκησαν αιώνες οι γυναίκες και άντρες λειτουργούσαν διαφορετικά ανάλογα την εποχή” – όπω επίσης αναφέρεις στο πρώτο σου σχόλιο – δεν σου κάνει εντύπωση?
Όπως και νά’χει, είναι απλά μια θεατρική παράσταση, και ένας ευχάριστος – κατ’ εμέ – τρόπος διασκέδασης. Και σίγουρα, σε άλλους μπορεί να αρέσει και σε άλλους όχι…
November 25th, 2009 at 23:36
Καλησπέρα.
Δεν μου κάνει εντύπωση αυτό που έγραψα… γιατί απλά πρέπει να το μελετήσεις λίγο και όχι να απαντήσεις αμέσως.
Δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν είναι δέσμιοι των κοινωνικών δεδομένων ώστε εξελίσσουν τις συνήθειές τους με τρόπο τέτοιο ώστε αυτές να μεταφέρονται από τον ένα απόγονο στον άλλο για π.χ. 1000 χρόνια. Αν το πιστεύεις αυτό τότε εξηγείται ή βιολογικά ή μεταφυσικά…
Η ουσία και των 2 απαντήσεών μου είναι στο τι πραγματικά ξέρουμε για ότι μπαίνει μέσα με οποιονδήποτε τρόπο και όχι απλά αν μας αρέσει. Αν μας αρέσει κάτι είναι και θέμα στιγμής ή διάθεσης σε μια συγκεκριμένη περίοδο.
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει η καθαρή αντικειμενικότητα σε ότι υφίσταται σαν εικόνα, έννοια ή οτιδήποτε άλλο.
Αν θες και έχεις χρόνο βρες την Κριτική του Καθαρού Λόγου του Κάντ σε μια σωστή μετάφραση στα Ελληνικά. Εδώ έχει το αγγλικό http://www.hkbu.edu.hk/~ppp/cpr/toc.html και μπορείς να δεις περισσότερα και για τον Κάντ από εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Immanuel_Kant
November 25th, 2009 at 23:38
κι εδώ λέει κάποια ενδιαφέροντα: http://archive.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=143