Η συλλογή και φύλαξη των βλαστοκυττάρων είναι ένα θέμα που με απασχόλησε πρόσφατα αλλά είμαι σίγουρη και πολλούς από εσάς. Ψάχνοντας λοιπόν για πληροφορίες, έπεσα πάνω σε δύο πολύ ενδιαφέροντα αρθράκια…
Αρχικά, ανακάλυψα ότι τα βλαστικά κύτταρα είναι αρχέγονα κύτταρα, που μπορούν να διαιρεθούν και να διαφοροποιηθούν σε συγκεκριμένα κύτταρα π.χ. καρδιάς, δέρματος κλπ., θεωρούνται δε οι δομικοί λίθοι του αιμοποιητικού και του ανοσοποιητικού συστήματος. Το ομφαλοπλακουντιακό αίμα – το οποίο συνήθως πετιέται – είναι πλούσιο σε βλαστικά κύτταρα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες κυτταρικές θεραπείες και μεταμοσχεύσεις. Το 1988 στη Γαλλία πραγματοποιήθηκε η πρώτη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων από ομφαλοπλακουντιακό αίμα σε πεντάχρονο ασθενή με αναιμία Fanconi. Τα βλαστικά κύτταρα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν απ’ το ομφαλοπλακουντιακό αίμα της νεογέννητης αδερφής του και μέχρι σήμερα δεν έχει νοσήσει.
Αυτές οι αναμφίβολα εντυπωσιακές πληροφορίες έχουν οδηγήσει χιλιάδες γονείς σε ιδιωτικές τράπεζες βλαστοκυττάρων με σκοπό να εξασφαλίσουν την υγεία των νεογέννητων παιδιών τους από μια πληθώρα σοβαρών ασθενειών, εάν αυτές εμφανιστούν μελλοντικά.
Έπειτα, βρήκα αυτά τα δύο άρθρα της Καθημερινής και προβληματίστηκα, γιατί αναφέρουν πολύ σημαντικές πληροφορίες για τις οποίες δεν κάνουν λόγο οι ιδιωτικές τράπεζες, για ευνόητους λόγους – αν ισχύουν τα στοιχεία αυτά.
- http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_378571_27/05/2007_228575
- http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_419642_27/05/2007_228576
Και άρχισαν οι απορίες…
- Κανείς δεν μπορεί να μου εγγυηθεί ουσιαστικά για την ασφαλή συλλογή και μεταφορά του δείγματος;
- Αν κάτι δεν πάει καλά, θα ενημερωθώ ή θα πληρώνω για το τίποτε;
- Κάποιες εταιρίες αναφέρουν πως και οι γονείς θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τα βλαστοκύτταρα του παιδιού τους. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο;
- Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουν ληφθεί μέτρα, όπως σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για τη λειτουργία των ιδιωτικών τραπεζών;
- Δεν σε κάνει να αναρωτιέσαι που στην Ελλάδα λειτουργεί το 20% των ιδιωτικών τραπεζών ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ;
- Αν αυτά που αναφέρονται στα άρθρα ισχύουν, γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη κινητοποίηση ώστε όλο και περισσότεροι άνθρωποι να κρατήσουν βλαστοκύταρα στις ιδιωτικές τράπεζες;
Απ’ ότι κατάλαβα πάντως, τα βλαστοκύτταρα που έχουν φυλαχθεί σε ιδιωτικές τράπεζες πιθανόν να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες άλλες θεραπευτικές ενέργειες, εκτός των αιματολογικών νοσημάτων. Και μετά από όλα αυτά, εγώ προσωπικά κατέληξα στο ότι εφόσον τα βλαστοκύτταρα είναι κάτι τόσο σημαντικό, θα έπρεπε να τα διαχειριζόμαστε διαφορετικά.
Πώς όλοι τρέχουμε κατά καιρούς να κάνουμε εξετάσεις για να δουμε μήπως είμαστε συμβατοί με κάποιο παιδάκι που χρειάζεται μεταμόσχευση μυελού? Κάτι παρόμοιο να κάνουμε και με τα βλαστοκύτταρα : να τα φυλάμε και να τα παρέχουμε δωρεάν σε όποιον τα χρειάζεται, όπως γίνεται και με το αίμα ή με διάφορα όργανα για μεταμόσχευση.
Κάτι που μέχρι χθες πετιόταν, μπορεί σήμερα να σώσει κάποια ζωή. Εντυπωσιακό….
October 13th, 2007 at 08:12
Τα βλαστοκύτταρα δε ζουν για πάντα… έχουν περιορισμένο χρόνο ζωής. Ελπίζω στο μέλλον να βελτιωθεί ο τρόπος συντήρησης τους…
February 12th, 2008 at 16:02
Προχθές πήγα στον οδοντίατρο για να βγάλει η κόρη μου ένα δόντι και μου πέταξε ο γιατρός : χάνουν δόντια; κερδίζουν ζωή. Και μου έδειξε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο για συλλογή βλαστοκυττάρων από τα νεογιλά δόντια των παιδιών. “Δηλαδή…” του λέω. “Τα νεογιλά δόντια των παιδιών μπορούν να σώσουν τη ζωή τους αλλά και τη δική σας” μου είπε. Και η απάντησή μου : “Είμαι σίγουρη ότι εκεί κάπου “έξω” υπάρχει ζωή, ότι κάποια μέρα θα συναντήσω έναν εξωγήινο αλλά όσο και να προσπάθείς από τα δόντια της κόρης μου δεν θα βγάλεις μίζα”. Μου είναι αδιανόητο πως υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι θα σωθούν από κάποια αρρώστια μ’ αυτόν τον ιδιωτικό και εμπορικό τρόπο.
February 22nd, 2008 at 16:13
Όταν απειληθεί η ζωή σου πολλά μπορεί να πιστέψεις… Κι εκεί ακριβώς πατούν για να εκμεταλλευτούν…
March 11th, 2009 at 01:50
Θα ήθελα να σας αναφέρω ότι στην ελλάδα υπάρχει τράπεζα βλαστοκυττάρων και λειτουργεί περίπου σαν την τράπεζα αίματος. Το θέμα είναι ότι για να συλλέξουν βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα πρέπει να λάβουν ιστορικό και να ελέγξουν αν οι συγγενείς του παιδιού δεν έχουν νοσήσει από διάφορα νοσήματα, όπως καρκίνοι, αυτοάνοσα κλπ. Εξαιτίας αυτού ο πληθυσμός που συλλέγεται είναι πολύ μικρός. Εκτός αυτού αν χρειαστείς κάποια στιγμή να πάρεις βλαστοκύτταρα δεν σου εξασφαλίζει κανένας ότι θα τα λάβεις και δεν έχεις καμία προτεραιότητα. Ως εκ τούτου στρέφεσαι αναγκαστικά σε ιδιωτικές εταιρίες. Συμφωνώ ότι υπάρχει μεγάλο οικονομικό αλισβερίσι από πίσω παρόλα αυτά είναι μια μέθοδος που έχει εφαρμοστεί ήδη με επιτυχία. Οι ελληνικές εταιρίες συνεργάζονται με ξένες τράπεζες. Μπορείτε να ρωτήσετε με ποιες τράπεζες συνεργάζονται και να έρθετε σε επαφή κατευθείαν με την τράπεζα του εξωτερικού για να ελέγξετε την εγκυρότητά τους.
August 5th, 2009 at 05:15
Για ακόμη μία φορά δημοσιεύονται στον τύπο οι απόψεις μερίδας οργανωμένων αιματολόγων, σχετικά με τις χρήσεις των βλαστικών κυττάρων του ομφαλικού αίματος καθώς και για τη λειτουργία των ιδιωτικών τραπεζών κρυοσυντήρησης, οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες οικογενειακής φύλαξης κυτταρικών μοσχευμάτων. Οι απόψεις αυτές βεβαίως δεν είναι καθόλου άγνωστες αφού έχουν αποτελέσει εδώ και χρόνια υλικό για διάλογο, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό. Οι απόψεις αυτές έχουν αναρτηθεί από τους εκφραστές τους στο διαδίκτυο, έχουν αποσταλεί σε όλα τα Πανεπιστήμια της χώρας και έχουν και στο παρελθόν δημοσιευθεί στον τύπο. Στις θέσεις της ελληνικής αιματολογικής εταιρείας (ΕΑΕ) έχουν από πολύ καιρό απαντήσει γραπτά, έγκριτοι έλληνες πανεπιστημιακοί, ενώ οι ακραίες απόψεις της ΕΑΕ δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν την αποδοχή της ευρύτερης επιστημονικής κοινότητας.
Η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών Ομφαλικού Αίματος (ΕΕΤΟΑ) αποτελεί, τη στιγμή αυτή, το μοναδικό εν λειτουργία ελληνικό φορέα με καταστατικό σκοπό τη διενέργεια ελέγχων για την τήρηση των κανόνων ορθής λειτουργίας των ελληνικών τραπεζών κρυοσυντήρησης. Η ΕΕΤΟΑ έχει επίσης απαντήσει αναλυτικά και λεπτομερώς σε όλα τα επιχειρήματα της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρίας, επιστημονικά ή και ιδεολογικά.
Είμαστε της άποψης ότι η εκλαΐκευση της επιστήμης είναι μεν απολύτως χρήσιμη, υπόκειται ωστόσο αντικειμενικά σε περιορισμούς που προέρχονται τόσο από την έκταση του χώρου που διατίθεται γι’ αυτήν, όσο και από το επίπεδο των επιστημονικών γνώσεων εν γένει του αναγνωστικού κοινού. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει σε κάθε σχετικό δημοσίευμα να περιγράφονται ισοβαρώς οι όποιες αντικείμενες θέσεις, προκειμένου να τεθούν οι βάσεις (και όχι να εξαχθούν τα συμπεράσματα) του σχετικού διαλόγου. Για την εξαγωγή των συμπερασμάτων καταλληλότερα είναι τα αντίστοιχα επιστημονικά συνέδρια – στα οποία ως τώρα οι θέσεις που επιπόλαια και άκριτα συχνά δημοσιεύονται δεν έχουν βρει γόνιμο έδαφος.
Επειδή επιλέγουμε να εκφραζόμαστε ως επιστήμονες και όχι ως δημαγωγοί, δεν έχουμε ως σήμερα αντεπιτεθεί με ένταση αντίστοιχη αυτής των επιθέσεων που δεχόμαστε. Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι το μέλλον θα μας δικαιώσει, όπως άλλωστε συνέβη με πολλές αντίστοιχες εφαρμογές της σύγχρονης βιοϊατρικής – θυμίζουμε απλώς τα όσα γραφικά δημοσιεύονταν στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 για τις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής…
Αυτόλογες μεταμοσχεύσεις στελεχιαίων αιμοποιητικών κυττάρων (βλαστοκυττάρων)
Το βασικό επιχείρημα των πολέμιων της οικογενειακής – ιδιωτικής φύλαξης, στηρίζεται στην άποψη ότι: «όταν ένα παιδί νοσήσει νωρίς στη ζωή του από κάποια αιματολογική κακοήθεια, το ομφαλικό του αίμα επίσης νοσεί ή θα νοσήσει». Η παραδοχή αυτή προφανώς δεν ισχύει, παρά μόνο στη μειοψηφία των περιπτώσεων. Ακόμη κι αν μία αιματολογική κακοήθεια έχει κληρονομικά ή γενετικά αίτια (ύπαρξη προλευχαιμικών κλώνων στο αίμα) τούτο ουδόλως συνεπάγεται την υποχρεωτική εκδήλωση της νόσου. Αν συνέβαινε αυτό, θα έπρεπε όλα τα ομφαλικά μοσχεύματα, που προέρχονται από δωρεά, να ελέγχονται γενετικά για την ύπαρξη τέτοιων κλώνων ή εναλλακτικά, να παρακολουθείται η υγεία κάθε νεογνού – δότη ως τα πρώτα (πόσα;) έτη της ζωής του και να αφαιρείται από τη δημόσια δεξαμενή τυχόν δείγμα, που προέρχεται από παιδί το οποίο έχει στη συνέχεια νοσήσει. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σε καμία δημόσια τράπεζα του κόσμου, ενώ οι οδηγίες του NETCORD, που θέτουν τα διεθνή πρότυπα ποιότητας των ομφαλικών μοσχευμάτων, δεν αναφέρουν πουθενά την ανάγκη διενέργειας γενετικών ελέγχων για την ύπαρξη προλευχαιμικών κλώνων. (Jim van Dongen et al 1999, Leukemia 13, 1901-1928)
Στην πραγματικότητα, χιλιάδες αυτόλογες μεταμοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων πραγματοποιούνται κάθε χρόνο για την αντιμετώπιση αιματολογικών παθήσεων και κακοηθειών. Με βάση τα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), το 2002 έγιναν στην Ελλάδα 206 μεταμοσχεύσεις προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων, από τις οποίες οι 119 ήταν αυτόλογες (ποσοστό 57.7%).
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στον τύπο (Το Βήμα 9/11/08), το 2007 στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκαν 369 μεταμοσχεύσεις αιμοποιητικών κυττάρων, από τις οποίες οι 248 ήταν αυτόλογες (ποσοστό 67,2%).
Ανάλογα είναι τα στοιχεία και για την Ευρώπη. Βάσει EBMT (European Bone Marrow Transplantation Society) το 63.2% των μεταμοσχεύσεων στην Ευρώπη είναι επίσης αυτόλογες.
Κι ενώ οι παραπάνω μεταμοσχεύσεις αφορούν σε βλαστοκύτταρα που προέρχονται από τον μυελό των οστών των ίδιων των ασθενών (ο οποίος περιέχει όμοια κύτταρα με αυτά του ομφαλικού αίματος), το έτος 2007, πραγματοποιήθηκε και η πρώτη επιτυχής μεταμόσχευση αυτόλογων ομφαλικών βλαστοκυττάρων, για τη θεραπεία ενός 3χρονου παιδιού που έπασχε από Λευχαιμία (Ammar Hayami et al. 2007, Pediatrics 119,e296-e300). Το 2004 είχε προηγηθεί η χρήση αυτόλογων ομφαλικών μοσχευμάτων για τη θεραπεία μιας άλλης εξίσου σοβαρής αιματολογικής ασθένειας, της Απλαστικής Αναιμίας (Steven M. Fruchtman et al. 2004, Biology of Blood and Marrow Transplantation, 10:741-742).
Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι, εκτός από τις περιπτώσεις όπου υπάρχει αποδεδειγμένη προδιάθεση αιματολογικού ή άλλου καρκίνου, πολλές αιματολογικές κακοήθειες είναι επίκτητες, όπως για παράδειγμα αυτές που εμφανίζονται εξαιτίας της έκθεσης ενός ατόμου σε καρκινογόνα χημικά ή ακτινοβολίες. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ένα αυτόλογο ομφαλικό μόσχευμα θα μπορούσε να αποβεί σωτήριο.
Η υποεπιτροπή πιστοποίησης (accreditation subcommittee) της ευρωπαϊκής ομάδας μεταμόσχευσης αίματος και μυελού (EBMT Group) εκδίδει τακτικά ειδικές εκδόσεις για τις τρέχουσες πρακτικές στις μεταμοσχεύσεις αιμοποιητικών κυττάρων, για αιματολογικές ασθένειες, συμπαγείς όγκους και ανοσολογικά νοσήματα, με κύτταρα που προέρχονται από τον μυελό των οστών, το περιφερικό αίμα και το ομφαλικό αίμα. Σε πρόσφατη έκδοση, όπου περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα από 16 ευρωπαϊκά μεταμοσχευτικά κέντρα (Ljungman P et al. Bone Marrow Transplant. (2006), παρουσιάζεται σειρά αιματολογικών και μη νοσημάτων, με ενδείξεις για αυτόλογες μεταμοσχεύσεις, αλλογενείς μεταμοσχεύσεις από συγγενικό δότη και αλλογενείς μεταμοσχεύσεις από μη συγγενικό δότη, ανάλογα με το είδος και την εξέλιξη της πάθησης.
Τέλος. είναι σημαντικό να αναφερθεί, ότι ακόμα και στις περιπτώσεις όπου απαιτείται μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων από άλλο άτομο, ένα ιστοσυμβατό συγγενικό μόσχευμα (όπως για παράδειγμα το δείγμα ενός αδερφού, που έχει φυλαχθεί σε μία οικογενειακή τράπεζα) δίνει σημαντικά μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης (63% ζωντανοί ένα χρόνο μετά), συγκριτικά με ένα μη-συγγενικό μόσχευμα ίδιας ιστοσυμβατότητας (29% ζωντανοί ένα χρόνο μετά)(Gluckman E et al. N Engl J Med. 1997 Aug 7;337(6):373-81), γεγονός που συνηγορεί υπέρ της οικογενειακής – ιδιωτικής φύλαξης.
Χρήσεις των ομφαλικών βλαστοκυττάρων σε αιματολογικές και μη ασθένειες
Είναι γνωστό ότι το αίμα του ομφαλίου λώρου είναι πλούσιο σε κύτταρα φυσικούς φονείς, (Natural Killer Cells). Τα κύτταρα αυτά με τη μέθοδο της κυτταρικής επέκτασης (cell expansion) μπορούν σήμερα να πολλαπλασιαστούν περισσότερες από 30 φορές, δημιουργώντας άνω των 150 Χ 106 κύτταρα ανά συλλογή. Τα κύτταρα αυτά εάν χορηγηθούν σε ασθενείς με οξεία λεμφοβλαστική και οξεία μυελογενή λευχαιμία προκαλούν απομάκρυνση του 60% έως 85% των κυκλοφορούντων λευχαιμικών κυττάρων. Με βάση τη γνώση αυτή το αίμα του ομφαλίου λώρου μπορεί να χορηγηθεί σε ασθενείς χωρίς προηγηθείσα χημειοθεραπεία, σε ενήλικες οι οποίοι έχουν ήδη μεταμοσχευθεί και σε παιδιά ή ενήλικες οι οποίοι δεν κρίνονται υποψήφιοι προς μεταμόσχευση. (Patric Zweidler-McKay, University of Texas, M.D. Anderson Cancer Center, Children’s Cancer Hospital. Aνακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της American Society of Pediatric Hematology/Oncology, 16 Μαΐου 2008).
Είναι επίσης γνωστό, ότι το αίμα του ομφαλίου λώρου είναι πλούσιο σε πρόδρομα κυτταροτοξικά βλαστικά κύτταρα τα οποία στρέφονται εναντίον των καρκινικών κυτττάρων, και για το λόγο αυτό χορηγείται στις περιπτώσεις ρετινοβλαστωμάτων των παιδιών (σπάνιο είδος καρκινικών όγκων του οφθαλμού), όπου κατ εξοχήν γίνονται αυτόλογες μεταμοσχεύσεις (Joshi et al, 2007, I Neuroimmune Pharmacology 2 (2), 202-212).
Είναι γνωστό εδώ και καιρό, ότι το ομφαλικό αίμα περιέχει εκτός από τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα, τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα και τα μη-περιορισμένα σωματικά κύτταρα (unrestricted somatic stem cells). Τα τελευταία, είναι κύτταρα που μπορούν να διαφοροποιηθούν σε οποιονδήποτε τύπο ενήλικου κυττάρου πλην αυτών των γονάδων και παρόλο που ανιχνεύονται σε πολύ μικρούς αριθμούς, μπορούν να πολλαπλασιαστούν In Vitro σε 1015 κύτταρα, χωρίς να χάσουν την δυναμικότητά τους (Kogler G et al. J. Exp. Med. Vol 200; no2; july 19, 2004 pg 123-135) ενώ έχει αποδειχθεί ότι τo αίμα του ομφαλίου λώρου μπορεί να δώσει κύτταρα και των τριών βλαστικών δερμάτων (Sensken et al 2007, 9 (4): 362-378). Συνεπώς η πληροφορία πως «τα ομφαλικά μοσχεύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο σε αιματολογικά νοσήματα» είναι παρωχημένη. Μια απλή αναζήτηση στην επίσημη ιστοσελίδα για της κλινικές δοκιμές που διεξάγονται υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Υγείας (NIH) των Η.Π.Α., (http://clinicaltrials.gov) με λέξεις-κλειδιά «cord blood» παρήγαγε 363 αποτελέσματα, αναδεικνύοντας το τεράστιο δυναμικό των ομφαλικών μοσχευμάτων. Ανάμεσα στα αποτελέσματα που προέκυψαν από την αναζήτηση, βρίσκει κανείς δοκιμαστικές θεραπείες για αιματολογικές, μεταβολικές, νευρολογικές, ορθοπεδικές, ανοσολογικές, καρδιολογικές και άλλες ασθένειες.
Ήδη, έχουν δημοσιευθεί τα πρώτα αποτελέσματα από τη χρήση των βλαστοκυττάρων του ομφαλικού αίματος για τη θεραπεία του Διαβήτη τύπου Ι (Michael J Haller et al. 2008, Exp Hematology,36(6): 710-715) και αναμένονται εξελίξεις σε αντίστοιχες προσπάθειες για άλλα αυτοάνοσα νοσήματα όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας.
Πολλά υποσχόμενες είναι και οι εξελίξεις στον τομέα της «Αναγεννητικής Ιατρικής», ενός κλάδου που βρίσκεται σε δυναμική ανάπτυξη και υπόσχεται να αλλάξει το μέλλον της ιατρικής σε πολλά πεδία. Η ανίχνευση μη-περιορισμένων ολοδύναμων σωματικών βλαστοκυττάρων στο ομφαλικό αίμα (Kogler G et al. J. Exp. Med. Vol 200; no2; july 19, 2004 pg 123-135) μπορεί να οδηγήσει τα ομφαλικά μοσχεύματα σε μία εναλλακτική πηγή βλαστοκυττάρων με ιδιαίτερα μεγάλο εύρος διαφοροποίησης, ενώ τα μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα που περιέχει, χρησιμοποιούνται ήδη σε αναγεννητικές θεραπείες, όπως για παράδειγμα η αναγέννηση του μετεμφραγματικού μυοκαρδίου (R de Silva and RJ Lederman, Cytotherapy 2004; 6(6): 608-614), καθώς και σε αναπλαστικές εφαρμογές στην ορθοπεδική και αθληιατρική.
Απ΄όλα τα παραπάνω που μόνο ενδεικτικά αναφέρουμε, γίνεται σαφές ότι οι εφαρμογές των βλαστοκυττάρων σήμερα, αφορούν μια συνεχώς διευρυνόμενη γκάμα νοσημάτων, που ξεπερνά τα στενά όρια της αιματολογίας. Ακόμη δε και μέσα σε αυτά τα όρια, είναι προκλητική η επιλεκτική πληροφόρηση που διεξάγει μερίδα οργανωμένων αιματολόγων, η οποία εμφανίζει παραπλανητικά μόνον τη μισή αλήθεια.
Επίσης, θεωρούμε ότι γίνεται εύκολα κατανοητό πως στις απόψεις που συχνά και ανεύθυνα δημοσιεύoνται υφίσταται σοβαρός και τεκμηριωμένος επιστημονικός αντίλογος. Θεωρούμε δε αυτονόητη υποχρέωση κάθε αμερόληπτου εντύπου ή ιστοσελίδας, την αναζήτηση και δημοσίευση τυχόν αντίθετων απόψεων, ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα θέματα που αναλύονται είναι εκτός από κοινωνικά και εξόχως επιστημονικά.
Γ. Καραβάνας
Μορ. Βιολόγος – Γενετιστής, MSc, PhD
Εκπρ. Τύπου ΕΕΤΟΑ
January 5th, 2010 at 19:36
σε λιγω θα κανουμε παιδη .θα ηθελα να ξερω αν τελικα θα πρεπει να φιλαξω τα βλαστοκιταρα του παιδιουμου η οχι πια εινε η συμβουλησας
January 12th, 2010 at 19:56
Αγαπητέ Δημήτρη,
Άποψή μου είναι ότι θα πρέπει να ζητήσεις τη φύλαξη του ομφαλικού αίματος του παιδιού που θα φέρετε με τη γυναίκα σου στον κόσμο. Το υλικό αυτό είναι πολύτιμο και μπορεί αποδεδειγμένα να αποβεί σωτήριο για τη ζωή κάποιου παιδιού (και σε σπανιότερες περιπτώσεις ακόμη κι ενός ενήλικα).
Στην Ελλάδα, όπως και στις περισσότερες άλλες χώρες, υπάρχουν δύο δυνατότητες φύλαξης: η δημόσια δωρεά και η οικογενειακή/ιδιωτική φύλαξη. Και οι δύο τρόποι φύλαξης έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους. Με δύο λόγια:
- Για τη δημόσια δωρεά δεν θα χρειαστεί να πληρώσεις, το δείγμα θα είναι διαθέσιμο για οποιοδήποτε ιστοσυμβατό άτομο σε Ελλάδα και εξωτερικό και συνεπώς έχει περισσότερες πιθανότητες να βοηθήσει στη σωτηρία ενός ανθρώπου. Η δωρεά του ομφαλικού αίματος είναι μια πράξη αλτρουϊσμού, που βοηθά την παγκόσμια δημόσια υγεία.΄Με βάση τα στοιχεία του Ελληνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), στην Ελλάδα 1 στα 3 παιδιά που χρειάζονται μεταμόσχευση, δεν βρίσκουν τελικά κατάλληλο μόσχευμα.
- Για την οικογενειακή/ιδιωτική φύλαξη, θα χρειαστεί να πληρώσεις. Το ομφαλικό αίμα του παιδιού σου θα ανήκει αποκλειστικά στην οικογένειά σου και δεν θα είναι διαθέσιμο για οποιονδήποτε άλλο. Πρέπει να λάβεις υπόψη σου ότι οι ασθένειες που χρίζουν μεταμόσχευση ομφαλικού αίματος είναι σχετικά σπάνιες, συνεπώς το πιθανότερο είναι το αίμα αυτό να μην χρησιμοποιηθεί ποτέ. Από την άλλη πλευρά, αν κάποιο από τα παιδιά σου έχει την ατυχία να ανήκει σε αυτά τα λίγα που όντως χρειάζονται μεταμοσχευση ομφαλικού αίματος, οι πιθανότητες ίασης θα είναι με το μέρος σου, τόσο εξαιτίας της διαθεσιμότητας του αίματος που θα έχεις φυλάξει όσο και εξαιτίας των γενικά καλύτερων αποτελεσμάτων των μεταμοσχεύσεων με συγγενικά μοσχεύματα, σε σύγκριση με αυτές που χρησιμοποιούν μη συγγενικά μοσχεύματα.
Φίλε Δημήτρη, στην απόφασή σου αυτή δεν υπάρχει σωστό και λάθος (θα έλεγα μάλλιστα ότι οποιαδήποτε απόφαση φύλαξης είναι σωστή, ενώ λάθος θα ήταν η απόρριψη ενός βιολογικού υλικού που μπορεί να σώσει μια ζωή). Έτσι, θα πρέπει να βασιστείς στη δική σου φιλοσοφία και ιδεολογία, να λάβεις υπόψη σου τις προτεραιότητές σου (οικογένεια, κοινωνία, πιθανό ρίσκο κτλ) και βεβαίως τις οικονομικές σου δυνατότητες.
Εύχομαι “καλώς να έρθει” το μωράκι σας και να είναι γι’ αυτό αχρείαστες οι υπηρεσίες τόσο των ιδιωτικών όσο και της δημόσιας τραπεζας ομφαλικού αίματος.